3
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
231
Okunma

Ey insan ;
Zararın kimedir, kimedir, kimedir?
Pişmanlıkla oluk oluk akıttığın
Tonlarca gözyaşını dindirmeye geldim
Bunca ızdırap bunca keder nedendir?..
Günahlarını çok görüp de Mevladan yüz çevirme
Kimleri dost edindin bu güne kadar bir düşün
Ters gitmedi mi bunca işin, sonu vardır elbet bu gidişin
Lakin ümitsiz olmayasın kaç olursa olsun yaşın...
Ey insan;
En acımasız kimdir diye sorarsan
Dönüp de bir yüzüne bak, anlarsın elbet o zaman
Yerden yere vurmadın mı şu zavallı benliğini
Paramparça etmedin mi değerlerini her zaman?
Cinayet işlemişsen bu ruhuna karşı olandır
Orda burda oyalanmaların zombiliğin kadardır
Herkese karşı iyilik düşünmek marifet değilmiş dedin mi
Sen de sonunda farkına varıp yaptığının, dediğime geldin mi?..
Ey insan;
Şamarladın tokatladın lime lime ettin işe yarar yönlerini
Gölgesinde çürüttün günahlarının, iyiliklerini erittin yok ettin
Fark et lütfen bir bak şu haline maneviyatına neler ettin
Kıydın zavallı varlığına ellerden bile daha zalimdin
Oysa hatırla çocukken nasıl da halim selimdin
Okşa hatalarını, sev yanlışını, kucakla geçmişini tut ellerini
Zamanın çarkı öğütmeden tamamiyle içindeki seni
Kaldır ayağa o masum halini, ne duruyorsun haydi!..
Ey insan, pişman olmak iyidir
Dindir artık yüreğinin yangınını dindir
Belki de kaybettim sandıkların aslında senindir
Yalnızlığını boynuna dola pişmanlıklarını sırtına giyin
Kaldır başını çöplüğünden, silkinerek uyan sabahleyin
Elbette her gecenin bir sabahı vardır, bunu bilirsin
Çıkmaz olmuş kısıla kısıla duyulmaz sesin
Sorarsın cevapsız soruyu kendine, sen nesin?..
Ey insan;
Kendini sev, kendini sev, kendini sev
Sen seni sevmez isen bir seveni arar durursun
Hayatın boyunca kırılır incinir mutsuz olursun
İçindeki kaynağa erişmelisin kömürü elmasa çevirmelisin
Sor bakalım kendine neyin nesisin
Dışarıyı bırakmalısın çünkü, aslında aradığın ev sensin
Şimdi burada bir dönüşüm başlamalı anlıyor musun
Gel buna sen karar ver var mısın yok musun?..
Ey insan, ben senim, sen de bensin
Hep kötüyü gördü gözün, iyi de olsun artık demelisin
İyi senin özünde, dilinde, tatlı sözünde, gülümseyen yüzünde
Cevher senin içinde bunu bilmelisin
Sev kendini, sev hayatı, sev bütün insanları
Çiçeği böceği tüm mahlukatı
Taşı toprağı dikenin içinde saklanmış gülü
Nergisi leylağı laleyi sümbülü
Kendi değerini bilerek ölenler değil, bilmeyenlerdir asıl ölüler...
Ey insan!
Uzaklaşmışsın epeyce
Yıllar yılları kovalarken kaçmışsın kendi kendinden
Kim zarar verebilir ki daha fazla sana senden
Tut elimden ikimiz birlikte kalkalım düştüğümüz derin kuyudan
Tam ortasına dalalım ister misin hayatın, uzağında kıyıdan
Kimin haberi oldu bugüne kadar uğradığın zarar ziyandan
Tabip sensin, deva sensin, şifa sensin sen!
Ah uyanıp o ağır uykundan kalbindeki gerçek yuvana bir dönebilsen!..
Gülhan Çeliktaş
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.