Kuyuma taş atanlar, deliler
Benimle sınırsız konuşabilmeliler
Ağaçlarla, kuşlarla; denizlerle beraber
Havada asılı duran zamanla yarışabilirler
Lakin sustumu , geceye benzemeliler
Deli olmak için, epey yaşanmışlık gerek.
Delilik:
Dönen çarkın arasında taş sektirmek,
Denizin hırçınlığıyla dalga geçebilmektir
Ben deli değilim...
Aklım sancıyo sadece.
Saat üçü beşmi geçiyo,
Mevsim kışa mı çalıyo bilmiyorum
Ama üstüne basmadan,
Bir çıtırtıya sebep olmadan birşeyi kırdım
Ne olduğunu anlamadım.
Sanırım kafamı kırdım
Artık, kırık derler zihnime ,
saçlarım bile kırılmadan
Araya duvar örerler gölgemle.
Çok gülmek çok mutlu olmak,
Çok ağlamakda çok üzülmek değilmiş
Kırmızı ışıkta takılıkaldım
Oysa delilik bir ışığa anlam yüklemekti
Rakamlar delilik.
Ateşi yakan çıra gibi
odunun bir parçasının eziyeti gibi odunlara
Yaktım kendimi bir kibritle
Yaramazlık ede ede
Kırıldım döne döne birine...