​KOR KIRMIZISI
​Olabildiğine KARA... Alabildiğine KIZIL...
Karanlığın hemen ardında,
Şafak sancısı gibi bir kızılca;
Pencerende asılı,
Serçe kanadında saklı...
Söyle; hazır mı yüreğin bu yangına?

​Dokunursan, kor kırmızısı olur ellerin,
El vurmazsan, kan kaybeder miniğin.
Bir çırpıda tutuverdi merhametin;
Bilesin ki ne tesadüf, ne de bir rastlantı...
Kara, kızıla raptolmalı;
Zindandaki bedenin,
Umutsuzluğun en kör karanlığında bile...

​Serçe avucunda bir kızılca köz,
Kalbine bulaştı o ateş, bir kez dokununca.
Düştü ruhuna usulca, usulca...
Korlandı, en kızılını bulunca.

​Değmeyin sakın, dokunmayın bu yangına!
Harlansın, korlansın...
Goncalar açsın, gönül bağı korlaşsın...
Yansın karacan, yansın...
Yansın kızılcan, yansın...

​"Aşk, sandığın kadar değil; yandığın kadardır."

​Talibim artık; alev alev, kızılca...
Varacağım ahirim; kül kül, karamca...
AŞK OLA KARAKIZILCA.

​Sonsuza dek...
GÜL DE CAN’LA

GÜLCAN ŞAHİN