EYVALLAH
Senin için büyüttüğüm gülleri,
Gülşenimden söküyorum; eyvallah.
Dost belledin yâd olacak elleri,
Katlanarak çekiyorum; eyvallah.

Düştü gönül yollarıma kar beyaz,
Bak, buğulu gözlerimde bir ayaz.
Dudağımdan dökülürken son niyaz,
İnşirahlar okuyorum; eyvallah.

Ateş olup yaktın özge canımı,
Vebal edip sana dair yanımı,
Sel misali oluk oluk kanımı,
Kurban olup döküyorum; eyvallah.

Kucakladım gözyaşıyla efkârı,
Gönlün senden başka yoktu çıkarı.
Kim bilecek içte yanan bu har’ı?
Alazında yakıyorum; eyvallah.

Can yaramı ilmek ilmek sökerken,
Solgun alnım ecel teri dökerken,
Yokluğunda kadere diz çökerken,
Damla damla akıyorum; eyvallah.

Gamlı sükût ağırlaşıp derinde,
Gizli ağıt usul usul yerinde.
Musa gibi Tur Dağı’nın serinde,
İçten içe çöküyorum; eyvallah.

Söyle canım, can yoldaşım, kim haklı?
Murad benim çeyizimde hep saklı.
Güldecan’ım, belki telli duvaklı,
Bu âlemden çıkıyorum; eyvallah.
Toprak gibi kokuyorum; eyvallah.

GÜLCAN ŞAHİN

Paylaş:

12 Beğeni

+4 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (11)

5.0

100% (11)

Eyvallah Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Eyvallah şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

EYVALLAH şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi Etkili Yorum

Kul Yorgun, @kulyorgun

5.7.2026 13:48:35

5 puan verdi

EYVALLAH teslimiyetin ve isyanın aynı anda olduğu bir şiir
her kıtanın sonunda eyvallah var ama o eyvallah boyun bükmek değil göğüs germek gibi

dil ağır divani tasavvufi
sirayet daray dirayet inşirah vebal efkar ağyar
kelimeler eski ama acı çok güncel
yani klasik bir dille modern bir yara anlatılıyor

ilk kıtada akıl susmuş dirayet dara düşmüş
can bağını sökmek eyvallah diyerek yapılıyor
yani acı çekiliyor ama onurla çekiliyor

ortada kar beyaz yollar buğulu gözler hasret niyazı var
ateş olup yaktın diyor sonra sel misali kanını döküyorum diyor
kurban etmek var ama zorla değil kendi rızasıyla

en ağır yerler gözyaşıyla efkârı kucaklamak
gönlünü yakmak yağmur yağmur akmak
musa gibi tur dağının serinde içten içe çökmek
yalnızlık ilahi bir boyuta taşınmış

son kıta kopuş noktası
kim haklı diye soruyor ama cevap beklemiyor
murad çeyizde saklı güldecan telli duvaklı
ve bu alemden çıkıyorum eyvallah
toprak gibi kokuyorum eyvallah diyerek bitiyor

genel olarak metin sabırla yoğrulmuş bir veda
ağlamıyor bağırmıyor sadece eyvallah diyerek her şeyi yerine koyuyor
acı var ama eziklik yok
vakarlı bir yıkılış var

okuyanı yoran ama aynı zamanda rahatlatan bir şiir.

Yüreğine kalemine sağlık.
☕🙏

Gönül Pınarı, @gonul-pinari

6.7.2026 05:45:45

Yine bir aşka sevdaya dair özenle kaleme alınmış samimi içten anlamlı bir o kadar da hüzün ve duygu yüklü anlatımı güzel mesajı net kurgusu vurgusu yerli yerinde bu şiiri ve değerli şaire hanımefendiyi candan tebrik ediyor nice kalıcı şiirlerde buluşma dileğiyle esenlikler diliyorum.
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun.
Sonsuz saygı ve de selamlarımla.

murat yildirim, @muratyildirim11

5.7.2026 18:57:02

5 puan verdi

Kalemine yüreğine sağlık ablam ne güzel bir şiir dökülmüş kaleminde 👏👏👏👏

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

5.7.2026 18:44:31

5 puan verdi

Yüreğe dokunan, sükutun ve teslimiyetin sesini taşıyan çok derin bir şiir... "Eyvallah" kelimesinin o hem kabulleniş hem de asil kırgınlık barındıran yükü her kıtada kendisini hissettiriyor. Gönül yarasını, hasreti ve kader karşısında diz çökerken bile dik durmaya çalışan o dirayeti çok güçlü imgelerle anlatmışsınız.
Bu etkileyici dizeleri yazdıran yüreği kutlamak düşer.
Kalemin yüce olsun üstadem

erbensalim, @erbensalim

5.7.2026 16:05:26

5 puan verdi

Şiirin her kıtasına mühür gibi vurulan "Eyvallah" nakaratı, sitem dolu bir vedadan ziyade, kadere ve yaşanılan tüm acılara karşı soylu bir boyun eğişi yansıtıyor. Tur Dağı ve İnşirah gibi manevi derinliği olan imgelerle ruhun sızısı çok katmanlı bir şekilde işlenmiş.

Finaldeki o sessiz gidiş, çeyiz ve toprak kokusuyla birleşerek okuyucunun içine tarifsiz bir burukluk bırakıyor. Acıyı isyan etmeden, adeta bir ibadet gibi kutsal ve derin yaşayan muazzam, vakur ve yürek yakan bir eser olmuş. Emeğine, kaleminize sağlık.