Karanlık sokaklarda yankılanır sesler,
Haykırışlar, fısıldayan geçmişin eser.
Bir kadın yürür, belinde acılar,
Hayalleri silinmiş, gözlerinde yaralar.

Sevgiyle dolmuştu bir zaman kalbi,
Şimdi yalnızlık sarmış dört bir yanını.
Erkekler, kalkan olmuş, zulmün gölgesi,
Sözde koruyucu, gerçekte bir tehlike.

Boşanmak ister, kurtuluş hayali,
Ama hayalleri siler, bir bıçak gibi acı.
Çocuk oyuncak ister, gülmek ister,
Ama hayat, oyun değil, katlanmak zorunda her bir kadın.

Kadınlar ne çekti, kim bilir ki bunu?
Her gün bir savaş, her gece bir sınav.
Sevgiye aç kalmış, merhamet suskun,
Gözyaşları deniz, kalp bir zindan.

Hüzünlü bakışlar, yaralı duygular,
Her bir kadın, yüreğinde bir savaş.
Sokaklarda yürürken, başı dik ama,
İçten içe yanar, hissettiği acılar.

Sonumuz ne olacak, bu hüzün dolu yolda?
Umut mu, yoksa karanlık bir sona mı?
Ama biliyoruz ki, her bir kadın güçlü,
Hayatın zorluklarına karşı dimdik durdu.

Bir gün gelecek, adalet tecelli edecek,
Kadınlar özgür olacak, hüzünler silinecek.
El ele vererek, yaralar sarılacak,
Bu dünya, sevgiyle yeniden şekillenecek.

Kadınlar, umutla dolsun her bir günü,
Sevgi, barış, adalet, huzurla dolsun her yeri.
Birlikte yürüyelim, el ele, omuz omuza,
Gelecek güzel olsun, bu sevda dolu dünyada.

(BARIŞ KONUŞAN)