Hicret emri gelince ,müminler çıktı yola
zorlu bir imtihandı, bu yolculuk onlara
Her birinin niyeti ,imtihanı kazanmak
Allahın razı olacağı, sevgili bir kul olmak

Yaşamışlardı yıllarca, küfür ve,şirk içinde
Yürekleri taşlaşmış , şaşırmışlardı iyice
Terkettiler ne varsa, ev bark, ana ,baba
Hakka vuslat içindi ,bu fedakarlık, bu çaba

Yorgun düştü bedenler, diller de zikir dua
Mideleri aç olsa da, yürekler buldu şifa
İnandılar rahmetin ,zahmetle olduğuna
Hakkın rızasına ancak, bu yolla ulaşıldığına

Hicret :hak için göçmek, hakka koşmaktı
Anlamıştı sahabe , onlarda bunu yaptı
Peygambere inanıp ,buyruğuna uydular
Fert fert, gurup gurup ,bu yola koyuldular

Bu yol.meşakkatli ,öyle bir yoldu ki !
Feda’i can isteyen, buyruktu sanki
Her zorluğa katlanıp,,çıktılar yola
Baş kaldırdı bu erler ,tağutun ,kulluğuna

Bu çıkışla başladı , iman, küfür kavgası
Medine olmuştu artık, İslamın tek kalesi
O kalenin burcundan, fezâya yükselen ses
Haykırıyordu , Allah’a inanın, yâ eyyühennâs

Hem tebliğ ettiler, hem ettiler müdâfâ
Bu imanla başladı ,mücâhitler cihada
O coşkun sel önünde ,şaşırmıştı kâmeler
Bozulup acze düşüyor ,oluyorlardı heder

Ne anlasın münkirler ,bu ulvi davadan
Onları mahrum etmiş bu, duygudan yaratan
Karşılarına çkmıştı, Hürriyet aşıkları
Korkudan azade ,şehadet maşukları

Din uğruna savaştı, Şehit oldu bir kısmı
Hem dahi yok edildi ,yüzlerce İslam hasmı
Bu safhaya gelmeleri , olmadı kolay, rahat
Zorluklar içinde geçti ,günleri ,saat saat

Düşe kalka vardılar ,hedef ve gâyelerine
Göçtüler bu diyardan , sonsuzluk alemine
Geride bizler kaldık , bizimdir artık bu dava .
Sahip çıkmazsak eğer , şefaat etmez bizlere ,
ol Habibi Kibriya.