BİR ASKERİN EMANETİ
Geçen hafta tanık olduğum garip olayı,
Paylaşmak istedim dostlarımla bu yarayı.
Günlerden Cuma idi, aylardan ise Nisan;
Anlatayım neler yaşandı camide o an

​Avluda birkaç arkadaşla hasbihal ettik,
Sonra abdest almak için lavaboya gittik.
Sıvadım kollarımı, abdeste başlamıştım ki
Bir ses işittim o an, öyle dertli öyle içtendiki
.
Baktım karşımda duruyor gencecik bir asker,
Gözleri yollarda, alnında derin bir keder.
Elinde bir saat, ecdattan kalmış miras;
Dedi: "Bunu satmalıyım, nakit lazım biraz."

​"Yüz lira" diyordu, "Sadece yüz lira...
Alın bunu da bırakmayın beni darda."
Kimse bakmadı, tek tek geçip gittiler;
Sanki bu ağır yükü bana tevdi ettiler.

​Yaklaştım o yiğide, nazikçe sordum:
"Bu kadim saati neden satarsın yavrum?"
Dedi: "Sabah aldım tezkereyi, bitti askerlik;
Lakin memlekete gitmeye yoktur metelik."

​"Anam hasret ile aylardır yolumu bekler,
Yardım edin de bitsin bu ayrılık, bu keder."
Zorladım kendimi, para yok; utandım o an,
Ceplerim boştu, yüreğimde koptu bir tufan.

​Dedim: "Hocayla çözeriz biz bu durumu,"
Fısıldadım kulağına, anlattım sorunu.
Hoca da çare olamadı bu hazin hâle,
Kürsüye çıkınca değindi meseleye.

Anlattı uzun uzun hayır ve hasenattan,
Kimse pay almamış yapılan nasihatten.
Vaaz güzeldi lakin ruhlara tesir etmedi,
Ümitle bekleyenin sızısı dindirilemedi.

​Diller merhamet dedi, kulaklar ise duymadı,
Yapılan serzenişler o yarayı sarmadı.
Namaz bitince herkes dağıldı birer birer;
Avluda ne imam kaldı ne yapılan zikirler.

O garip askerle ben kaldık. yine baş başa,
Vazgeçmedik birlikte koyulduk hayırlı işe.
Gidip anlattık durumu birkaç duyarlı esnafa,
Dediler: "Hallederiz elbet, sakın etmeyin tasa."

​Allah razı olsun, topladılar el birliğiyle,
Gittik terminale o gönül şenliğiyle.
Aldık biletini garibin, bekledik biraz;
Sohbete, dalmışken yaklaştı kalkış satimiz

Otobüs perona gelince oturdu koltuğuna,
Kederden eser kalmadı ermişti muradına.
Terminal döndü sanki bir bayram yerine,
Hüzün bıraktı yerini büyük sevinç seline.

​Asker el sallayıp giderken sıcak yuvasına,
Ben ise ortak oldum o mutluluk anına
Gözümden yaş akarken yürekte ince sızı;
Rabbim muhtaç etmesin hem nâmerde bizi.

​Tek dileğim odur ki; olalım vicdan sahibi,
Kimse mağdur kalkmasın bu vatan evladı gibi...