İMANLI GENÇLİK
​Filizlendi bak yine, göğsü imanlı gençler!
O haşmetli dallarda, ne heybetli gölgeler!
Titrer bu kıyam ile zalimin tahtı, otağı
Sarsar bütün âlemi gençliğin ihtişamı.

​Haykırır gür sesiyle: "Uyanın ey insanlık!"
Ruhumuzu kararttı İslam’sız bu karanlık.
Hangi ilim kurtarır, akıl çıksa da arşa?
Kur’an’sız kalan zihin, yük olur ancak başa!

​Feza aşılsa ne ki, kalpler imansız kalsa
İmandan mahrum olan huzur bulamaz asla,
Karanlıkta şaşmadan, sarılın o ziyaya;
Ruhunuzu kaptırmayın bu sahte rüyaya!

​Uymakla zalimlere koptuk biz özümüzden,
Hâlık’a sırt çevirdik sırf cehaletimizden.
Atalar da kapıldı nefsin kör hevesine,
Düştü hepsi birlikte o küfrün kafesine.

​Taklit uğruna gitti o mukaddes miraslar,
Sardı kör bünyeyi bak yine ihtiraslar.
Lakin sönmez meşale, sinede iman varken;
Nur-i ilahi doğar, o karanlık geceden!

​Ne Batı’nın hissidir, ne Doğu’nun masalı;
Ubudiyetle mümkündür imanın mahfazası
İrfanla dolacaktır gençliğin aziz sinesi,
Çağlara damga vuracak yine Hakk’ın gür sesi!