![]() BANA NE BUNDANİnsafı terk ettim ben de nihayet Bıktım çevremdeki ot*dan, odundan Bir nadan ağarsa çukura şayet Ağsın be arkadaş bana ne bundan Kaşı hilal gözü olsa da ela Laf söyleyen insan olsun evvela Soysuzun doğarsa bahtına bela Doğsun be arkadaş bana ne bundan Tencere boş iken sönmüş ocakta Kimi yaya, kimi, gezer kucakta İt iti boğarsa köşe bucakta Boğsun be arkadaş bana ne bundan El koyarsa kulun tatlı aşına Üzülmem hırsızın gözü yaşına Kayalar değerse aptal başına Değsin be arkadaş bana ne bundan Akdinden cayanlar yol yarısında Yönünü kaybedip ar çarşısında Başını eğerse şer karşısında Eğsin be arkadaş bana ne bundan Alemi izlerler localarından Kâinat kurtuldu nicelerinden Felaket yağarsa bacalarından Yağsın be arkadaş bana ne bundan Her kim ahlaksızsa adı, ününde Aydınlık bulunmaz menzil, yönünde Dert keder sağarsa ömrü gününde Sağsın be arkadaş bana ne bundan 03.09.2024 ağmak : aşağıya düşmek, inmek |
Sizin kalem izlerinizde bananecilk yok ki.
İnsafı terk edeceğinize de inanmiyorum abi :)
Güzel bir şiir olmuş tekniğiyle ( ama kurgu) kurgusuyla da şahane.
Tebrik ediyorum.
Selam ve Saygılarımla.