Ben bir insanoğlu HAK’kın kuluyum
Kimse bilmez ne türden bir öz bende
Başa bela çok hünerle doluyum
Üç öğünde yalan, yanlış söz bende


Her ne yapsam beklemeyin hayırı
Vaha diye yuttururum çayırı
Bırakın sarp, viraj ya da bayırı
Yürüyeni pişman eden düz bende


Cem içinde hiç olmadan oralı
Tanımam ben hak, hukuku, kuralı
Doğru bilmem, yanlışlarım sıralı
Hatasından hiç utanmaz yüz bende


Kötüye şer, doğruluğa hak desem
Siyah kara, beyaza da ak desem
Tanrı birdir, başka tanrı yok desem
Dünya batsa güvenilmez tez bende


Gül desem de sıfatları gülmeze
El uzatsam dertten beri gelmeze
Rehber olsam istikamet bilmeze
Uçuruma götürecek iz bende


Dost diyene münafıklık sunarım
Gün üç öğün kel, fodula kanarım
Bi’kararım daldan dala konarım
Her tarakta izi olan bez bende


Yönü meçhul mecralarda akarım
Huzur için ne akarım, kokarım
Ay, güneşe kör ve şaşı bakarım
Aydınlığı göremeyen göz bende