İslam’ın ilk emri "Oku!" diyorken sana,
Sen duymadın bu emri, geçip gittin yabana.
Uymayınca bu hükme, şimdi oldun zır cahil;
Dinin yerdiklerine, sen de oldun dâhil.

​"Bilenle bilmeyen bir olur mu?" derken,
Cehalet yerilip de ulema övülürken;
Neden uzak durdun ilimden ve irfandan,
İlimlerin anası o. yüce Kur’an’dan?

​Elimizdedir rehber hakdan geldi o kitap,
Mevlâ’dan geldi bize "Okuyun!" diye hitap.
Okuyun, okuyun da şuurlu insan olun;
Gerçekleri öğrenip hak yoluna koyulun.

​Oku oku kardeşim, aslını neslini öğren;
Aslın bir damla su, atan Hazreti Âdem.
Dünyaya geliş gayen Allah’a ubudiyet,
Davamızı sorarsan; özümüz İslamiyet!

​Sadece bilmek yetmez, ihlasla amel gerek,
Hakk’ın rızası için çarpmalı temiz yürek.
İlimle süslenince edep denen o tacın,
Aklakın güzelleşir hem değişir mizacın

​Ömür bir sermayedir, tükenir kalmaz ânın,
İslam’la nurlansın her köşesi dünyan’ın.
Bu yol çetin olsa da, sonu kutlu bir vuslat;
Davana sahip çık da, dolsun kalbine hayat!