Aşkın sesi
Karanfil kokulu toprak ve gök
Uzun bir yorgan alabildiğine serin Sarsıldı birden en dipten kök Ve üzerimden uzaklaştı ellerin Tutkulu bir kış günü baharlar çağlar Kuşlar yapraklarda renkli cümbüştü Fezadan koptu sonsuz kasırgalar Yine sensiz düşlerim üzülmüştü Tutkulu aşkın sesinden yansıyan gözlerin Sarmalardı ruhumu gene özlerdim Nerde eski sevdanın narin neşesi Şimdi sonsuza karışmış aşkın sessizliği Gözlerimde hüznün en derin mavisi Zalim kelimelerin acısı içimde derin Her pencerenin altında şiirlerim benim Ve seni güneşin hayranlığıyla öpeceğim |
Kaleminizden dökülen bu etkileyici dizeler, ruhumuza işleyen bir melodi gibi yankılandı. Her bir kelime, her bir imge öylesine zarif ve derin ki, insanın yüreğine dokunuyor. Karanfil kokulu toprakla göğü buluşturan, eski sevgilerin naifliğini ve şimdiki zamanın sessizliğini anlatan dizeleriniz, yalnızca aşkı değil, kaybedilen bir sevdanın ardından gelen derin hüznü de adeta resmediyor.
Aşkın ve kaybın bu kadar ustalıkla işlendiği, duyguların bu denli saf ve samimi bir şekilde dile getirildiği bir şiir okumak, gerçek bir ayrıcalıktı. Özellikle "Gözlerimde hüznün en derin mavisi" dizesi, aşkın yalnızca mutluluk değil, aynı zamanda derin bir özlem ve hüzün olduğunu da hatırlatıyor. Sözlerinizde saklı olan bu derin anlam ve hisler, okuyan herkesin yüreğinde iz bırakacak kadar güçlü.
Bu güzel eseriniz için size en içten teşekkürlerimi sunuyor, kaleminizden dökülecek daha nice etkileyici dizeleri sabırsızlıkla bekliyorum.
Sevgi ve Saygılarımla