1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
351
Okunma

-17-
efe! bak hinci;
n(ih)ayeti can alıcı nokdaya geldik mi
“-Türkler Anadolu’ya ne zaman geldi?”
hep bir ağızdan,
ordan burdan
hem de en coşkulu,
bazıları en yüksek sesle
sanısın miti(n)k okuyoru
nutuk atıyoru
seninki kürsüde
“26 Ağustos 1071 Cuma günü”
“-nasıl?”
gene neredeyse herkeş
“romen diyojen komutasındaki Türklerin
saf değiştirmesi ile”
el kaldırdım
“romen diyojen komutasında
Türkler varsa
Türkler 1071 den çok taha önceleri
Anadoluya girmiş olmuyorlar mı?”
?
ellee(h)
köy hocasının bilmediği yerden
en se(v)medi hususdan
mesela “gader”den sormuşun gibi
metdiş efendi
o gocaman avurtlarını
o gocaman ellerine aldı
buruşduu,
yamıldı buu
iresmen çökdü,
sanısın öte dünnaya ğöşdü
nem-ne-hal aldı
ö(ğ)retmene bakdı
sonura dışarılara
sonura öte camdan da
öteki taraflara
köy ıp-ıssız
ne kedi köpek
ne vizviz, ne vız vız
.
elleri ponturunun asgısındaydı
ho yanna adımladı olmadı
bu yanna adımladı olmadı
sağ işaret parmağı sağ şakağında
sarkdı avurtları
ben ayakta
höyle sınıfda çıt çıkmayoru
emme ö(ğ)retmen dahil herkeş
içinden bana söğüyoru
ne ğözel herkeş coşgulu
ö(ğ)retmen gayatla memnunudu
ne vardı tarihin seyrini değişdirmeye
eşşeglik bende
epili bi! ğeşdi
ö(ğ)retmenimiz bana gızgılı
başını salladı
(sorcan sana bunun hesabını)
der gibi
gözlerini belerti
benim dizlerim yengatdan titiredi
bi taha titiredi
zangır zangır vallahi billahi
.
öretmen gayatla mahçıp oldu
“bu çocu(ğu)n böyle ferdi
olmadık çıkışları oluyor hocam” dedi.
(hımm bu adam hocaymış demek
biz cami imamına hoca derdik)
ee; pekii “ferdi” ne demek
garışdırmayan ortalığı hinci
benim adım ferdi değil ki
“öğretmeni
..
çocuk haklı”
..
“aferin delikanlı”
.
sorduklarını bildiğim için olsa gerek;
adam benimle epi(y)li ilgilendi
“-aferin delikanlı adın ne senin bakıyim”
“-kimin benim mi” dedim
adam başını salladı
“………..”
çıta ğibi der(h)al esas duruşa ğeşdim
hatırlayon da
esgerde file öyle duruş gösderdemedim
dünden eser yok.. gayatla ırahat
hatda ıp-ırahat
“-İbrahiiiim!”
iyi ki belletmiş,
her bii şeyleri öretmiş
ö(ğ)retmence(ği)zim
(elhamdürüllah şükür)
ne sorarsa sorsun bobam evelallah”
çatır çatır annacını veriyon
“evet-hayır, buyur”
“Yıldırım”
“çivtçi”yi filen de hep biliyon
maşşallah-subanallah!
kendime hayranım
hayran oldum kendi kendime vallahi
.
“haklıyım tabi”
kırk bin kerre maşşallah
.
“-soyadın”
“-kimin benim mi”
“………..”
metdiş gene başını salladı
“-Çelik”
..
“-peki kaç yaşındasın İbrahim”
“-kim ben mi”
“………..”
adam gene, “hı hım” dedi
“-dokuz” dedim
içimden hesapladım
bu sefte, ana yaşımı dedim
“on”
.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.