Şiir makamı sardı yüreğimi hasretin kucağında
Dumanlı dağlarım orman, güllerim mor
Sümbüllerim yedi dağın çiçeği
Ne çok sevmiştik memleketi
Yoksulluktan yıkılan evlerimizi
Diri diri ölmelerimizi
Kaç evin direği yıkıldı, kaç ananın bağrı yandı?
Şimdi öksüz kaldı sevdamız
Bakışlarımız boşlukta, direncimiz söndü
Boğulduk yalnızlıkta ve üşüdük
Biz umudun bayrağını taşıdık
Tüm engellere rağmen yitirmedik umudumuzu
Sesimizi korkmadan yükselttik dirençte
Mavinin güzelliğinde, türkünün ezgisinde
Toprağın bağrında titrek bir filiz
Mısra mısra sevdik, şiir şiir baktık
Emeği sevdik, özlemleri yaşadık buram buram
Anaların gözyaşlarına sarıldık
Şiir şiir sardık yüreklere
Bağrı yanık türkülerimiz dudaklarda
Lokmaları bölüştük sevgiyle
Sevda ile yoğurduk gönülleri
Şiir olarak yansıdı yaşanmışlıklara sevdanın ışığıyla
Ve ben adına Papatya dedim…