"Özleminle savaşıyorum anne. Yokluğun mermi gibi saplandı kalbime. Mağlup olmuş bir asker gibi, hasretine yenik düşmekten korkuyorum. Sen gittikten sonra güllerin de öksüz kaldı. Göz yaşlarımla suladım onları. Senin gibi sevemedim iki günde soldular. Beni de senin kadar sevemez kimse artık anne. Yokluğunla savaşıyorum anne. Hayatım bir aynanın içine hapsolmuş sanki. Nereye baksam kendimi görüyorum. Seni göremiyorum, bizi göremiyorum, bizli geçmişi göremiyorum, sadece ben varım. Sen gittikten sonra. Bizli hayallerim çöktü, enkazında can çekişiyorum. Ruhum savaş veriyor yokluğunla. En sonunda delirmekten korkuyorum anne."