Kar yağmış saçlara yüzde dehlizler
Baharda yaprağın dökmüş gibisin.
Yüreğin yaralı ömründe gizler.
Yaşamadan bitmiş çökmüş gibisin.

Hayat masalında olmamış olun
Erimiş gözlerin tutmuyor kolun.
Bir nefeslik kalmış kısalmış yolun.
Belini erkenden bükmüş gibisin.

Haniya dalında öten şen bülbül.
Haniya tomurcuk açan lale gül.
Ateş-i dumanla birazcıkta kül.
Yüzünden nurları dökmüş gibisin.

Akşam güneş rengi şaçların nerde.
Başına taktığın taçların nerde.
Her yerde sen varsın kaçların nerde.
İki arşın bezi sökmüş gibisin.

Çekilmiş bedenden kalmamış suyu.
Değişmiş edası değişmiş huyu.
Eser yok ki hani nerde beş duyu.
Alem içinde de yükmüş gibisin.

Senle şen şakraktı ovalar köyler.
Başa gelen gelir kaderde neyler.
Şimdi kim hatirlar şimdi kim söyler.
Dediden koşudan bıkmış gibisin.

Bu demde görülür sırlar zahirler.
Bu demde olurmu kalış tehirler.
Bu demde görülür alem ahirler.
Boynuma hamaynı takmış gibisin.

Kalmamış sinede cennet bağları.
Bu ömür yakmışta ulu dağları.
Erimiş yemyesil gözün yağları.
Tüm varı efsunu yakmış gibisin.
Uzaktan uzağa bakmış gibisin.

Alperenim üstadın dua niteliğindeki naziresi üstadın gönlüne bereket olsun inşallah

Yazılan bu gerçek bizi de bağlar.
Geride kalacak, bahçeler bağlar.
Dua etsin bize, gelmeyen sağlar.
En son yolculuğa çıkmış gibisin.