Kimi taparcasına sevdiysen canını yakmadı mı
hayran olduğun acımasız gözler uçuruma atmadı mı
Allahdan gayrı kimi çok sevdiysen ondan sille yiyeceksin
bil ki aşkının büyüklüğü kadar ızdırap çekeceksin...

Kardeşlerim
sonlu olan dünyadan sonsuzluğa yolcuyuz
ellerimiz bomboş kalbimizde hüzünler
tamamlanmamış işler
ve travmalardan izler
işte bütün sermayemiz bundan ibaret
kalbimizi saran hüzün elem dert
toprağa kadar hepsi
geçiyor bak nasıl hızla cumartesi pazar pazartesi...

Gündüz acıyı damla damla içtiyse zavallı kalbin
bir rüyaya kendini bırak ruhun dinlensin
içinde suskun kalan masumiyetin dile gelsin
kim bilebilir belki de keşke hiç uyanmasam dersin
gülmeyi unutan gönlün şenlensin
kucaklasın seni orada tüm dostların
sarılsınlar sımsıkı doğmamış evlatların
sonsuz mutluluk hissi duyarken uykunda
dersin ki bir an önce başlasın seferim eğer cennet buysa...

Bir tutam gerçeklik kalıyor mu elinde
geçen gün sanki yaşanmamış bir iz gibi mazinde
rüyan gerçek rüyan sıcak ve yumuşak bir hisle
ne kadar gerçekçi öyle değil mi hakikatte...




Gülhan Çeliktaş