Bir zamanlar yalnız kaldım gecenin karanlığında,
Ruhumun derinliklerinde kaybolmuşum gibi,
Gökyüzü yıldızlarla dolu ama içim bomboş,
Bir yolculuk başlıyor, içimde fırtınalar koparak;

Düşlerimde yitip gitmiş anılar,
Geri dönüp bakıyorum ama bulamıyorum,
Gözlerimden süzülen yaşlar,
Geceyi ıslatıyor, yalnızlığıma tanık olarak;

Yitik bir gemi gibi sürükleniyorum,
Dalgaların kükremesi, hayatın akışıyla,
Ama içimde bir umut var, bir ışık huzmesi,
Geleceğe doğru ilerliyorum, karanlıkları delerek;

Gözlerimde umut dolu bir bakış,
Kalbimde sevgiyle dolu bir serzeniş,
Karanlığın içinde bir ışık parıldıyor,
Ruhumun derinliklerinde doğuyor yeniden;

Hayatın karmaşasında kaybolmuş olsam da,
İçimde bir umut var, bir güç var,
Bu güçle ileriye doğru yürüyorum ben,
Karanlığın ortasında yıldızlı gökyüzüne dalıyorum;

Çünkü ben savaşan bir yolcuyum,
Bu hayatın dalgalarında yüzüyorum.,
Ama bilirim ki ışık galip gelecek sonunda
Yeniden doğacağım parlayan güneşin altında;

Bahadır Hataylı/07.05.2024/18.30/Namazgah/İST