Hasret sofrasında bir dilim surdan gecer
Gülüm saz çalar sanırsın
Bir gönül billurdan geçer
Yoldan bir elma dişlenmişliğinde
Kıştan utanır mı bahar
Gölgeden karanlıklara
Güvertede gezen güver/cinler geçer
Ölüm nazlıdır yarin dudağında yıkanmak gibi
Genzi yanık yamalı bir duaya
Nazif bir sırdan geçer
Aşk gölgeyle eğilince
Kibar bir zehirden uslanır
Bulutlara güneş sarı rengiyle geçer
Gökyüzü turnosolunda
Aşk maviye boyanır sonra
Huzurda mum dimdik bir ateşte
Makberden titrek bir korkuyla
Üstündeki taşları kaldırınca
Yani bir ölü dirilince
Toprağa işlenmek gibi
Belki de çocuklara bilinç yetisince
Gönlümden seni sevmek geçer
.

Kıyafeti vurulmuş bir andımın
Söylenirken
Geceden sabaha kadar
İçinde bırakarak köhnelenir türküler
Dağda üşürken bir çiçek
Hatıralar düşüncede kazınır o zaman
Şarap gibi bir takvim sayfaları koparmışken.
Unuturken saatler kendini bembeyaz satırlarda
ufuk verilmiş olmasa bir ayazda.
Gönlümden seni sevmek geçer...

Gezgin imgeler ..