![]() BERLİN' DEN NOTLARIM
Hazan rengi bir ayrılık sarıyor hüzün sokağımı
Sensizliğimin bu akşamında Şimdi senden çok uzaklardayım Hangi notayı çalsın parmaklarım Bir acı var içimde, boğazıma dek sarılan Kanatıyor içimi cam kırıkları gibi Adını koyamıyorum bunun Sokak lambalarının soluk yalnızlığını yaşıyorum Öyle kırık ki içimde her şey Kim toplayabilir kırık aynalarımı Yokluğun kocaman bir düğüm şimdi Hıçkırıklarım sarıyor geceyi Gurbet geceleri bir başka Korkular gelip oturmuş gözlerime Sensiz çok zor buna alışmak Hicran sarmış yüreğimin son bahçelerini Nasıl anlatırım seninle dolu Sesinle ve ayrılığınla Burkulan kalbimin hikayesini Artık bir yalnızlık abidesi Acı bir roman şu kalbim Geldiğinde okuyacağın Oku... yalnız, ağlama Yetti seninle ıslattığımız yastığımız Şu gurbet akşamında yabancı renklerine sığındım Berlin caddelerinin Biraz teselli bulurum sanmıştım Oysa gurbet daha bir dağlıyor içimin yarasını Renkleri yansıyor gözyaşlarımda Şu yılbaşı neonları Saçlarıma ve yüzüme Unutturdu mu sanıyorsun Şu gurbet, bu Berlin sokakları Bana seni Uğuldayan rüzgarlar çatlatırken kuru dalları Sanıyorum sesinin fısıltıları Gökyüzünde fersiz yıldızlar Seyrine daldığımda sanıyorum gözlerin Yağmur mu diyorsun penceremdeki Dinmeyen yaşlarımdır onlar Bu mektup senin için Uzansam da şu Berlin sokaklarına Unutamadığım gözlerin için Duyuyor mu kalbin, kalbimin Sana seslenen şarkısını Biter mi bu ayrılık Şimdi güz esintisi saçlarımda bekleyen Dayanılmaz gecelere sığınmışım Gel de Sussun içimin matemleri Günay Koçak 04 Şubat 2024 |