Karıncalarca solukladılar toprağı.
Yollar aşılmamıştı daha
Ama güzellemenin tüm renkleri
Koyulmuştu peşleri sıra
Susmadıkça neler doğacağını,
Biliyorlardı kuşkusuz.
Yakınlaştıkça bir bir
Umut çaktılar yaşama.

Onlar ki;
Elleri çamurlu çocuklar gibi
Kendileri yaptılar oyuncaklarını.
Yasa dışı adımları,
Kabarık dosyaları
Ve ak yüzleri vardı onların.
Korkuyu karalı bir kâğıt gibi
Buruşturup attılar.
Ve bir dünya çekip ciğerlerine
Daha çok bilim
Daha çok demokrasi
Vazgeçilmez laiklikle süslediler ses tellerini.
Daha çok girdiler kol kola..

Onlar ki;
Bu dersi anlatmaktan Hiç mi hiç bıkmadılar
Barikatların korkusu bulaşmadı yüzlerine,
Yıkılmadılar..
Ve balçıkla sıvanmaz deyip
Bayraklarına koydular güneşi.

Devrim Ser ÇİNDEMİR