Nasıl bir kurumaktır bu damla yaş akmaz
Vicdanlar dönmüş çöle yürek dayanmaz
İşitmez olmuş kulaklar, gözlerse görmez
Yitirmişiz merhameti yazık ki yazık
Enkazlarda savruluşun adı mıydı insanlık.

Nasıl da kalkar şu kollar onca zulmete
İki kuruşluk menfaat kâr mıdır sizce
Yürek yakıyor günlerdir düşen bombalar
Medeni ölçü beşerde yamyamlık kadar.

Geçse de tozu dumanı, silinmez izler
İşledi tüm benliklere onca cinayetler
Bu yaralar dikiş tutmaz, tarihe karadır
Siyonizmin gerçek yüzü gör ki ortadadır.

Masal olsa idi deriz bunca vahşete
Ne yazık ki yitip gitti yaşayan Gazze
Basireti tutulmuş gibidir vah zavallı insanlar
İnsanlık denen sofraya çakal mı dolar?

Bu günlere ketun kalıp ses etmeyenler
Yarın aynı zulme uğrasalar kime ne derler
Uzanan el olmayınca düşen ne yapsın
Gelinen şu noktadan tüm insanlık utansın.

Ne denizler mavi artık, ne orman yeşil
Kan kırmızıya boyandı şehir, oldu bir fosil
Hak nazarında bunun hükmü elbet bellidir
Haddi aşanların sonu ebedi bir ateştir.

Biri dedi o kitabın dürüstlük payedir
Sonraki kitapta emir sevgi dilidir
Öldürme dedi diğeri, yaşatmalısın
Son kitapsa oku dedi, amaç ilimdir.

Dürüstlüğü hep yazdıkta kaldı kitapta
Sevgi dili masallarda, barbarlık rövaçta
Öldürmek ne de kolaymış, bakın arsıza
Çirkinlik kalmazdı böyle ilim can bulsa.
.
Ne diyeyim bilemedim, aciz bir kulum
Kalemden damlayan durum, büyük bir sorun
Bırakın şu sessizliği de zalime vurun
İçimiz boğuldu acıdan ben de mahcubum.

Oğuzhan KÜLTE