![]() VEDALAR BİZDEN UZAK OLSUN
Son nefesini verecek bu şehir bu gece
Karanlığa bürünecek,ışıkları sönecek sokaların Martılar uçmayacak boğazın kıyılarında Ağıtlar yakılacak,insanlık susacak Eteklerdeki taşlar dökülecek Günahlardan arınılacak Serseri insanlık,düşlerime girmeyecek Yeni bir güne el sallayacak güneş Ey bakışlarında eriyip kaybolduğum yar Dudağıma bıraktığın buselerinin tadını bilirim Büyüyüp içimde filizlenen bir çiçek gibi Gönül bahçemin en nadide yerindesin Sen,beni kendine aşık eden sırılsıklam Kuru soğuk, ayaz geceydi seni gördüğümde Kaybetmek istemesem de seni Kaderim deyip beklemekteyim Bu gün değil,yıllar var tersine dünyam Gülmeyen şansımadır isyanım Neye yanayım,darma duman zaten hayatım Ne kadar kırmamak sa seni niyetim Yarım kalır hayallerim düşlerim O cennet gibi parıldayan,gözlerin Aşık etti kendine,delice Mutlu oldum,çocuklaştım,sevdim kendimce Her gün,her gece seni düşündüm, Sanki her gece sensizliğin eteğinde sabahlıyorum Hazan mevsiminde Son yaprağı dökülen ağaçlar gibi Sakarya nehrinin bulanık akan suyu gibi Dalgaların sesiyle okşanan karasu sahilinde Sensizliğin pençesinde seni anıyorum Bütün kelimelerin kesiştiği sokaklarda dolaşalım Tahta yolunda yürüyelim acarlar longosun Seni anan ve senden bahseden Bütün kelimelerinde mutluluk arayalım YEŞİLIRMAK |
Bu güzel mısran şiirin ismi olabilirmiş
Günaydın