SENİ ARIYORUM

Uykularımı böldün gecenin bir yarısı
Karanlık odalarda hep seni arıyorum
Karşı komşumda bile zile bassa birisi
Sen gelmişsindir sanıp kapıya yürüyorum

Aynalar hiç yüzüme gülmüyor baksam bile
Hiç bir yer tat vermiyor çarşıya çıksam bile
Kirpiklerim birleşmez yorganı çeksem bile
Ayrılık bohçasını her gece dürüyorum

Gökyüzünde yıldızlar ipil ipil yanardı
Başım omzunda iken mutluluğa kanardı
Yüreğim çalı kuşu olup sana tünerdi
Sensiz aşiyanıma yavrumla giriyorum

Mevsim güzdü giderken bak sevdiğim kış geldi
Düz bildiğimiz yollar yörep ve yokuş geldi
Postalına bakarken gözlerimden yaş geldi
Kokun sinmiş yastıkta hep seni görüyorum

Günler haftalar derken hicran yakar sinemi
Sevgilim sana verdim yirmi yedi senemi
Ayrılık ateşten ok kavurur kalp hanemi
Vuslat burcunu sabır taşıyla örüyorum

Daha iki mevsim var ellerini tutmaya
Başladım boş duvara her gün çentik atmaya
Sızltıyor hasretin başlarken gün batmaya
Ayrılık hançerini bağrıma vuruyorum

Hani sayılı günler çabucak bitecekti
Evimizin bacası sevgiyle tütecekti
Hani aşk bağımızda bülbüller ötecekti
Vuslat tohumu ekip hasreti deriyorum.

Nurgül KAYNAR YÜCE / K. MARAŞ