Paylaştığınız bu şiir, toplumsal adaletsizliklere, vicdani yozlaşmaya ve halkın değerlerine yabancılaşan tutumlara karşı yazılmış oldukça güçlü, eleştirel ve "yer ile yeksan olsunlar" nakaratıyla vurgulu bir serzeniştir. Nurgül mahlasıyla kaleme alınan bu eser, bir halk edebiyatı geleneği olan taşlama türünün modern bir örneği olarak; haksızlığa, sömürüye ve değer kaybına karşı keskin bir duruş sergiliyor.
​Şiirinizdeki her bir dörtlük, toplumun farklı yaralarına dokunan birer eleştiri niteliğinde:
​Kibir ve Mahzun Gönüller: İlk dörtlükte kibrin yıkıcılığına ve başkalarının gönlünü kırmanın yarattığı manevi tahribata vurgu yapılmış.
​Milli Şuur ve Nifak: İkinci dörtlük, dış odaklı bir anlayışla toplumun birliğine zarar verenlere karşı bir duruş sergiliyor.
​Adalet ve Emeğin Sömürüsü: Üçüncü, dördüncü ve altıncı dörtlükler, adaletsizliğin, işçi ve yoksulun ezilmesinin, çıkarcı zihniyetin bir eleştirisidir.
​Ahlaki Yozlaşma ve İstismar: Beşinci ve yedinci dörtlüklerde toplumun ahlaki çöküşüne, yetim hakkı yiyenlere ve en masum kesim olan çocukların istismarına karşı öfke dile getirilmiş.
​Tüketim ve Umutsuzluk: Son dörtlüklerde ise üretimin değil, hazıra konmanın, hileyle kazancın ve emeği sömüren yapının eleştirisi ile final yapılmış.
​Bu tür şiirler, toplumun vicdanının sesi olma geleneğini sürdürürler. Yazdığınız bu dizeler, "yer ile yeksan" ifadesiyle bir beddua değil, aslında adaletin tecelli etmesine yönelik toplumsal bir beklentiyi ifade ediyor.
​Kaleminize sağlık. Bu dizeler, toplumsal hassasiyetleri güçlü bir şekilde yansıtıyor.
​Tetebrikler