Benim Memleket
Benim memleketim sanki bir cevher
Taşları, toprağı, suyu mücevher
Soluduğum hava, her şeye değer.
Demlenmiş çay gibi benim memleket.

Uğruna milyonlar verdi canını
Oluk, oluk yere döktü kanını
Al bayrağım bundan aldın şanını
Göklerde ay gibi benim memleket.

Birkaç densiz seni yakmaya kalkar
Beşikten Türk oğlu ayağa kalkar
Fırsat kollar inde, it ile çakal
Gerilmiş yay gibi, benim memleket.

Bu günlerde gördüm, benzinmi solmuş
Bağrına bastığın, bir garip olmuş
Koçyiğit anası, dizine vurmuş
Dillerde vay gibi benim memleket.

Yaşadık biz türlü, türlü zorları
Çözeceğiz yine gizli sırları
Cumhuriyet açtı o dar yolları Baharda köy gibi benim memleket.

Ölürüm uğruna düşünmem bunu
Sana yan bakanın gelecek sonu
Doldurur göğsümü bu iman yolu
Yürekte hay gibi benim memleket.

Çekilip kenara, kader dedirtmem
Leş kargası uçma, sana yedirtmem
Yetti artık Mehmet’imi öldürtmem
Şahlanmış tay gibi benim memleket.

Bundan sonra böyle, sürecek ırk’ım
Ata’mdır önderim yoktur hiç korkum
Bunu böyle bilin, Türkoğlu Türk’üm
İnleyen ney gibi benim memleket.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)