Eskiden de vardı devrin hin’leri
Yaslara bürünen dünü bilirim
Babanın beyninde gezen cinleri
Oğluna duyduğu kini bilirim.

Korkudan taparlar yarım iblise
Bilinmez gittiği hangi yol ise
Mescidi ne cami ne de kilise
Secdeye yattığı yönü bilirim.

Özendik batıya aldık tadını
Çağdaşlık diyerek koyduk adını
Böyle miydi ulan Türk’ün budunu
Kanında dolaşan geni bilirim.

Ne örf’ümüz kaldı ne de töremiz
Kangrene dönüyor geçmez yaramız
Gelecek bekleyin sizin sıranız
Vehm-i güman başı seni bilirim.

Türk yurdunda Türk’e hesap sorulur
Korkusuz yiğitler tek tek vurulur
Bir gün gelir bu zincirler kırılır
Davaya baş koymuş canı bilirim.

Nice oyunlarda alınan roller
Kimi Coni oldu kimisi Müller
Yemekle doymuyor cüsseli filler
Asılın yanında jön’ü bilirim.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)