Tam ümidi kesip bitti mi derken
Doğduğum ay oldu bana gelişin
Hasretlik zehirdi yutkunup yerken
Demlenmiş çay oldu bana gelişin.

Geçmek bilmez oldu mah ile sene
Bozlak türkü söyler gönlüm çingene
Dağ eteklerinde yoruldum yine
Bir yağız tay oldu bana gelişin.

Otağlar kurayım gerdana döşe
Meşk ile ballansın mey dolu şişe
Al yeşil tül takıp kınalı başa
Sur, düğün, toy oldu bana gelişin.

Çiçekler açarken gönül yurdunda
Hicrete sürgündüm sevda ardında
Nameler gönderdim kuş kanadında
Kanatta tüy oldu bana gelişin.

Sazlar seni çalar türkülerde sen
En güzel iklimde mevsimlerde sen
Ruhuma üflenen ezgilerde sen
İçli bir ney oldu bana gelişin.

Şiir olmalıydın gelirken bana
Damla damla yağmur vururken cama
Önce pencereme sonra odama
Gizemli huy oldu bana gelişin.

Ismet Bozkurt (Dilsiz Kalem)