GÜNÜN HİKAYESİ

Bugün günlerden sen
sen geçiyorsun aklımdan
sahnede hüzün
hayalimde yüzün
keyifle susarken sen
hüznü demleniyorum ben

sağ yanımda temkinli iyimserlik
solumda keder
karşımda flu gelecek
hapsediyorum sensizliğe kendimi
sonra dönüp yokluyorum gözucuyla saati
geç olmuş zaman
bir hamlede kalkıyorum
hemen gitmem gerek
ya Allah bismillah diyerek düş sarmalından çıkıyorum

omuzumda sevdanın ağır yükü
fikrimde sen
hava çok soğuk
aldırış etmeden yüreğimdeki ayaz kesiğine
soluklanmadan
ağıraksak adımlarla
sana doğru yürüyorum

arka sokakta öksüz çocuklar
çılgınca mutluluğu oynuyor
bir ara durup
bu ne çocuklar diye soruyorum

biri;
- sorma bey amca içimizde üşüyen yaralar var
ısıtmaya çalışıyoruz

diğeri duygusal;
- az sonra kar yağmaya başlar amca, hadi bekleme sen git evine

öteki ukala bir tavırla;
- amcaaaa, sevdiğine bizden selam söylemeyi de ihmal etme olur mu

çok geçmeden
karlar lapa lapa düşmeye başlıyor
ve ben sana yürüyorum
ayak izlerim ele veriyor sana geldiğimi
tabi saymazsak yürekte aşk izini
başka bir iz de yoktu zaten

tırmanırken yokuşu
çözülüyor dizimin bağı
hadi demlediysen karanfil kokulu hüznü
doldur da
ben sendeki suskunluğa
sen bendeki kedere içelim

nerdeyse unutacaktım
bak bu paket senin için

sokakta oynayan çocuklar verdi
beyaz bir mendil
içinde sana ait sevgiler sarılı
ve günün hikâyesi

Efkan ÖTGÜN