Ey insan kardeşlerim iyilik nerde?
Sevgi saygı kaybolmuş gözlerde
Hani şefkat merhamet hoşgörü
Sadece Yeşilçam filmlerinde...

Hey insan kardeşlerim nerde bu iyilik?
Almış yürümüş kin öfke, adeta delilik
Kemalettin Tuğcu okurduk eskiden
Bir çağ ki anafor değerleri eskiten...

Ah kadın insanlar dedikoducusunuz
Herkesin ardından kötülük uydurdunuz
Ah erkek insanlar bazen küfürbazsınız
Allah’ dan çekinmez korkmaz mısınız?..

Ah genç insanlar nerde büyüğe saygınız
Belki daha açık belki sizin aklınız ve algınız
Lakin bilmiyorsunuz körelmiş vicdanınız
Kırıyor incitiyor hor görüyor bir yanınız...

Çocuk insanlar heveslenmeyin büyümeye
Bazınız şanslı sahip ise anlayan ebeveyne
Diğerleri hâlâ sertçe hırpalayıp utandırarak
Terbiye ettiğini zannedenlerin elinde tutsak...

Ey insan dostlarım, iyilik hangi dağın ardında?
Saklı mı yoksa, Zümrüdüanka’nın kanatlarında
Kimi ağlatır da pişmanlık bilmez özür dilemez
Kimi ağlar meramını anlatamaz ömrü boyunca...




Gülhan Çeliktaş