Kör Irzaya bakarsan da
onnarın köyde de, bizim köyde de
neleer neler oluyomuş ya…
bi ben deği(l) de
herkeş ayakda uyuyoru valla!,
vay anasını sattımın
bu adı üsdünde kör gözüynen her bi şeyin farkında
elle! dinine yandımın
şaş, gal ana! valla-billa..
..
kimin eli kimin cebinde
kim; kimine(n)
kim kimin guyru(ğu)nun altına diken gısdırmış
hankı dul garı nasıymış
kim-kime netmiş,
kim-kiminen eyiymiş,
kim kime verimkerimiş
kimin-gönnü kimdeymiş,
falanın-filanınan arasında neler geşmiş
falancanın bobası başga biriymiş
bu kimlere “hacıanalık” etmiş
ana valla-billa
bu dağda çobanıkana
bi de mencilis adamı olsaymış
bireh bireh ortalık yanmışımış..
meğere Irza Emmim
kimlerin yuvasını gurmuş
kim kimin yuvasını bozmuşumuş,
vay bobam vay
haylamaynan ürküt sürüynen say
..
ohoo..;
emme bereket; benim davanın farkında değil ya da
uyanık geçiniyo;
iresmen “salağına yatıyoru” aklınca
ben boş bulunayın atlayayın
yalan yannış annadayın
elin gızının adını çıkarayın
penden peso
.
onu deyodum geç ordan
mesela kimde dapança varımış,
kim alcağmış,
kim nereli kimden, kaça almış
kimin ki nasılımış,
kimin ki ıçcık “sağa çek”iyomuş,
kimin ki bazı-bazı “dutukluk” yapıyomuş
kiminkinin neresinde ne varımış,
kiminki kaş mermi alıyomuş
sankı valla hepiciğiynen nişan almış,
hatta kiminkiyne bi-kaş carcör boşaltmış,
hatda yaylım ataşıynan daratmış,
ağacı yere yatırmış
.

bilmen kim birinin de gönlü olmamış
kim kimden, kime mermi alıvımış,
kim yakalatmış da
anafurunan gece yarısı salınmış..
kim dabançayı nerde saklarımış
candarma kimi yakalamış da
ha bobam! ha!
de bobam de
bi çi(f)t candırma köye ğelmiş de
baya ezziyet etmiş adamın çoluk-çocu(ğu)na
.
garağola götürü(r)lerkene
Yazılıgaya da elleri kelepcekli adam
cığara yakcağmış
bunnara da dutasıymış
e çakmak, “yaka cebinde
yaka cebindeki çakmağı alıvırayın derkene
candırmanın elinden mavzerini almış
bi depik vurmuş esgere
mertlek gılmış getmiş
bi de ötekine o da senderlemiş, senderlemiş
aşşa dereye yuvarlamış
bu efe ikisini de öğüne ğatan etmiş,
elinde mavzer garağola eletmiş
başçavış buna yalvarırımış
eline ayağına gapanmış?
izinin üsdüne cibiynen köye ğetirivimiş
bu da ordan hemen bi horaz kesmiş
yedirmiş içirmiş
ondan beri ikisinin işdiği ayrı ğetmemiş
düğünnere file ğelirimiş
başbaşa içellerimiş
..
nassı mı almış, haa sen onu deyon
emme ben Kör Irzanın yalançısıyın
adamın elleri kelepcekliykene
Yazılının dik bayırda dinnenmişler
çeşmeden su işmişler
goya buna da içirmişler
götcebindeki tabakadan cığara sarmışlar
candırmanın biri adamın yaka cebinden
çakma(ğı)nı alıvırayın derkene
onu golundan kelepçeğinen gavrayo da
ötekine bi depik vuruyo hayda
yüzünguyu cumbalak gılıp gediyo
bu hemen mavzeri çekiyo
başlayo candırmalar yalvarmaya
“elini aya(ğı)nı öpeyin ataş etme,
biz bi “eşşekliğ” etdik, emme
sen etme
çoluk-çocumuz var memleketde
senin de çocukların var, etme
evlatlarıyın yüzüne hasiret getme”
taha neler nelerr, öğünden bi gaçıvı
ne de(yo)n boba sen, dinne bizim Kör Irza’yı
sana filim gibi annatsın tafsilatlarını
adam alt tarafı bi(r) dutma!
boy pos demişsin bencileyin huncaz bişi
bohçalada küteleyvi
“hüf” desen yumbarlanır valla
emme dutma deği(l) de baya
sanısın herif Adnan Gaşşıkçı
beynenminen bu
ana valla billa!
mangalda kül burakmayyoru
pes doğrusu
..