Bu çile hırkasını sabır edip giyeli
Nerede olursan ol ahtım kaldı alırım
Bedel verdim sevdamı güvercinim diyeli
Başımı gurban ettim yokluğunda ölürüm.


Yâri hak’tan çok sevip bağrına basıyorsan
Kıskanır senden alır sebepsiz küsüyorsan
Aşkımıza kastedip ip çekip asıyorsan
Bekâ-i ahirette gider orda bulurum.


Candan sevdim hak bildim ben Allah’ın emrini
Eritirim su gibi gözlerinde ömrümü
Hicranın sancısından gönlün şifa gördü mü
İtikatım sonsuzluk yine senin olurum.


Hücrende yaşıyorken gelip girdin özüme
İnanmadın bir türlü yemin verdim sözüme
Nakış nakış işledin utanç ettin yüzüme
Feleğin tufanında toz olur dağılırım.


Yüce Allah şahidim ben riyadan anlamam
Adını lâl dilimde besmelesiz ünlemem
Yokluğun yakıyorken şarkı, türkü dinlemem
Cehennem girdabında derdinle boğulurum.


Kafeste çırpınırken azat etmiştik kuşu
Hiç hayıra yormadın gördüğüm mavi düşü
Yere batsın bu gurur salih olmaz bir işi
Gelip nefes olmazsan Azrail’i solurum.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)