Güz günü yaprakları, birer birer düşüyor
Sen benim baharımda, açan çiçek dalısın
Kararsız duygularım, günden güne pişiyor
Gönlümde petek -petek, kara kovan balısın.

Kalbimi tapuladım, yürek denen arsana
Ne kadar sevdiğimi, bir kerecik sorsana
Neden başım belâda, biraz kafa yorsana
Bembeyaz gelinlikte, duvağının alısın.

Kimler ne derse desin, şüphe duymam andımdan
Aşkım göle dönüştü, taşıyorum bendimden
Ha sen ha ben fark etmez, ayırmadım kendimden
Özümle özdeşleşen, pınarların kolusun.

Ölesiye azimle, yuvamızı örelim
Vuslatın eşiğinden, beraberce girelim
Yeter artık güzelim, hasrete son verelim
Bilirim sen de en az, benim kadar dolusun.

Güler yüz tatlı sözle, aradan derdi kaldır
Saatini ayarla, beş dakke önce çaldır
Aşkta mantık düşünmek, abesle iştigaldir
Akıllı bulmaz beni, delilerden delisin.

Her mesleğin piri var, en iyi usta bilir
Emekler boşa gitmez, bakarsın kolay olur
Hiç umulmayan yerde, zorluklar bizi bulur
Gonca gülde şakıyan, bülbüllerin dilisin.

Necati arzuluyor, tez zamanda gelesin
Ellerim kaşlarımda, bekliyorum bilesin
Ferhat’ın çok özledi, dağı taşı delesin
Rüzgârda bayraklaşan, deli sevda yelisin.

Necati OCAKCI
23.05.2023
ANTALYA