0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
415
Okunma
KAL GİTME
Aylardan şubat,
havalar soğuk mu soğuk.
Vakt ikindi;
yüreklerimizi yakan ne sığırcık ağıdı,
ne de kollarımızı kıran kırlangıcın narin kanatlarıydı.
Bacaya tünemiş leylek,
bahçede mor salkımlı leylak,
penceremizin önüne tüneyen güvercin
müjdeledi yüreklerimize barışı.
Ayrılıktan dem vuruyorken sen,
herşeye rağmen aşk diyordum,
sevgi diyordum ben.
Bir türlü anlaşamadık;
sarılmadan ağlaştık.
Bir daha asla buluşmamak üzere vedalaştık.
Umursamaz tavrınla arkana bakmadan çekip gittin.
Öylece kalakaldım.
Ah, bir dönüp de baksaydın;
“n’olur, gitme, kal” diyecektim.
Seni ne çok sevdiğimi
son defa söyleyecektim.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (1)
