Yaşamak öyle büyük bir hüner değil
Anlasana
Yaşamak
İnsan gibi yani
Namusunla
Onurunla doymak
Sokak kedisiyle oynaşmak
Öyle yanmak değil bir aşka
Solumak zamanı saklıca
Bir oğul bırakmak yarına
Yarım kalmış umutlarla

Yaşamak diyorum yaşamak
Sevdayla
İnsanca
Öyle büyük işler yapmak değil
Devrim yapmak
Hiç değil
Yıkılmamış bir bina yapmak mesela
Çökmek çökebilirken bir çocuğun gözlerine
Gülmek ansızın
Sebepsiz
Ağlamak belki
Sular gibi hem
Dökülür gibi bir çavlan
İçin boşalıncaya
Yüreğin kanayıncaya kadar ağlamak

Yaşamak öyle destansı değil
Yaşamak var ya yaşamak
Bu ülkede nasip olursa
Yaşamak
Eve ekmekle dönmek mesela
Üşümemek gece
Sırtında kolonlar taşımamak
Öyle ahkamlar kesmek değil
Klavye başında kahraman
Bir yudum soluktan utanmak
Yaşamak bu memlekette
Büyük maharet

Yaşamak diyorum sana
Yaşamak
Yaşayabildiysen
Uyandıysan bu sabah
İhaleler verildiyse milyar milyar
Saçıldıysa milyarlar
Müteahhitlerce yardımlara
Sen kuruş kuruş kazanmış
Bölüşmüşsen çorbanı
Çalışmışsan eşşek gibi
Öleceksen enkazda
Alamadığın toprak
Toplu mezarlarda saracaksa seni

Yaşamak diyorum sana
Yaşamak
Yaşasan bu sancıyla isyan
Ölsen sesin susacak
Yaşamak diyorum sana
Yaşamak
Öyle kolay değil ülkemde
Dilsiz olmalı bunca acıya
Sesin isyansa çalanlara

Yaşamak diyorum yaşamak
Öyle sevdalanmak değil bir kadına
Bir halka
Mevsime
Gece bir kente
Ölmek değil iki hece
Ölmek
Öyle ucuz değil şair
Tozla dumanla
Üstüne yıkılmış katlarla
Üç günde varılmadıysa yanına
Yaşamak diyorum yaşamak
Öyle zor ki bu acıyı anlatmak

AHMET GÖÇER