3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
448
Okunma
Yazmalıydın her cümlesini kalbimin
hayat kaleminden akan mürekkeple.
Pencerenden baktığım gecelerin
hatırında dinlenirken.
Uzaklardan seni bekleyen
kalbi yorgun ve dizleri tutmayan
bir aşık gibi, ümit sevdasını taşımaktasın,
ama yetmiyor beklemek.
Bende biterken cümleler,
sende yeşerirdi yemyeşil bir vadi.
İçinde nice kuşlar ve çocuklar,
şarkılarını söylerdi.
Zeynep Zuhal Kılınç
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz