4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
116
Okunma
Var olmak,
bazen gözlerinden yağan yağmurda,
bazen kozasını yırtamayan
bir kelebeğin çırpınışında.
Yaralı gülümsemende
yarım kalan şeylerin sesi var,
derinden bir iç çekiş gibi.
Kozada bir delik açtın,
bedeller ödeyerek.
Senin “Yusuf”luğun,
onların zindanıydı.
Üzerine sinen,
gayret çöllerinin tozudur,
şükür ki,
namertlik lekesi değil.
Vah ki şu garip mabedlerde,
ne çok mağrur
mağdur rolünde.
Masumiyet,
Nemrutlaşan ellerde.
Ziyan oldu sanma umutlarını,
öyle görünse de.
Zeynep Zuhal Kılınç
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz