Ceplerim çakıl taşı yüreğim okyanus
vuslatı yıllara vurup savuruyorum
yedi renkli yeşil dallı menekşeleri
konar bazen göçer bilinmedik diyarlara

avaz sancısı olur döşeği, ninnilere yatırdığı
soğuk içer içi, içli bazen
saklar masallarda düşlerini
bazen nefese bürünür canlanır düşleri

drama köprüsü kurar pencerenin buğusuna
ki göz görmez, görmez yürek
bazı bavullar vardır yaşamak için yola düşen
düşlenen

ölürken tanık olur yürüdüğü yollar
yol ki girdap, yol ki çıkmaz labirent
birazdan bir kuş konar serçe parmağına
suyu dem hatırına düşer ardına

ardın ki; yaşamadan gitmek,
gitmektir bazen yaşamak
direnç çiçekleri, buzullu sevdalar
sansürlenmiş aşka dair ne varsa

bilesin ki gün aralanır güneşte
insani yüreğini as göğün dallarına
yanı yamacı yok, yok ki ateşin
sür âlâ aşkını toprağın rahmine
susamış dudaklarını sür kanatsız düşlerine
aç yüreğinden bir pencere, boşuna değil ki bu ömür ...