Ağlama sen gönül derde, belaya
Dua eyle yalvar, kadir Mevla’ya
Gayrı sabır eyle, sen bu sevdaya
Can özünden yandın, bilirim gönül

Figan eylesen de, olmaz ki duyan
Karşı dağlara bak, bürümüş duman
Sevda silahını sar bele kuşan
Sevdalara düştün, bilirim gönül

Kış mevsimi bastı, gülü nidersin
Bir güzele yandın, onu seversin
Sen o güzel için candan geçersin
Ölüm cana yakın, bilirim gönül

Başa sevda düşer, serden geçersin
Ayrılık gömleğin, bir gün giyersin
Gönül, o güzeli, ne çok seversin
Çare yok derdine, bilirim gönül

Düştün bir sevdaya, harda yanarsın
Bülbül avazında, dilde figansın
Ağlarsın, sızlarsın, derman ararsın
Derde düccar oldun, bilirim gönül

Düşen her damla da derdin dökersin
Her seher vaktinde bağrın döversin
Ne de çok seversin, onu översin
Görmeden sevdin sen, bilirim gönül

Kul Seyyah’ın derdi, çokçadır bitmez
Hara düştüm yandım, o güzel bilmez
İçimde bir volkan ateşim sönmez
Yanmaya mahkumsun, bilirirm gönül..

Kul Seyyah

Düştün bir güzelin sevda nârına
Bilirsin ki yoktur vuslat yarına
Koymazsın kimseyi onun yerine
Bu aşka esirsin bilirim gönül
........................ Hatice Olkuner Şairemize en kalbi şükran duygularımla. Sağolun efendim.


Bir gönül çelen’di aklına giren,
Uykuyu gözünde şafağa süren,
İlmek,ilmek sevda,gönlüne ören,
Sen ona tutkunsun,bilirim gönül.
. . ………………….. .Tuğal KÖSEMEN üstadıma en kalbi şükran duygularımla. Esen kalın