Kazanmak hırsıyla koşan tüccarsın,
Kırılan gönlümde döküldü sevdan.
Bil ki artık benim kötü rüyamsın,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Sürgünle mahkûmum senin sevdana,
Avcıydım, ben âşık oldum ceylana.
Hakkımda verdiğin sürgün fermana,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Bir volkan gibiyim, taştım deryaya,
İnceden inceye daldım hülyaya,
Meylim yok, kalmadı artık dünyaya,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Kurtulmak ne mümkün ördüğün surdan?
Attığın o okun çıkınca yaydan
Yoksunum ben gayrı sunduğun baldan,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Düşlerim tutsaktır, ipim boynumda,
Dünyanın tüm yükü sanki omzumda.
Bir hayır göremem, yoktur sonumda,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Taş mıyım, toprak mı? Seçemez oldum,
Her gün biraz daha eridim, soldum.
Sanki ben bağından ham nar mı yoldum?
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Anlamı yok artık şiir yazsam da,
Özlesem ben seni, yola baksam da,
Bir haber alırsan bir gün akşamda:
Bana değil, sana kalsın bu meydan.

Kul Seyyah demişim kendi adıma,
Bu kara bahtıma yanma, acıma.
Ne yazık ki yine düştün aklıma,
Bana dar, sana çok geniş bu meydan.

Tahsin ŞAHİN (Kul SEYYAH) 06 EYLÜL 2026