4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
548
Okunma
Susardım...
Düşünür, düşünür, düşünürdüm.
Çokça düşünür, az konuşurdum.
Konuşmaya çalıştıkça
boğulurdum nefeslerimde.
Sonra yine susardım,
ve yine...
Korkuturdu kuşları yürüyüşüm,
ürkütürdü.
Salınırdı gökte özgürce
incecik dalları ağacın.
Merak ederdim sonra:
Ne kadar soğuyabilir insan?
Üşür mü soğursa, ya da
acır mı üşürse?
Nedendir bilinmez
Tanımlamaya çalışıyorum seni.
Sen, bunca gerçeğin arasında çırpınan
en umutsuz hayalimsin benim...
Gökçen
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
