Sen susardın
Ne zaman ki
Konmasa kuşlar balkona
Bilirdim bir kadın ölürdü haber olmayan
Çocuklar hırpalanırdı çığlık çığlık
Vurulurdu yirmisinde bir oğlan
Sen susardın
Usulca sızardı kirpiğinden damla
Sen susardın sevdalar insansızsa
Koklanmamışsa baharda papatya
İyot kokmuş kıyılarda
Masamızda anason
Dilimizde türkü yoksa
Sen susardın gözlerinde öfkeler
Popülizm savaşlar çığırtkanıysa
Açlık sırtımızda hırka
Tutsaksak faturalarla
Sen susardın akşamsa
Hep uzaklar çağırırdı ezgiler
Hep tutardın elimden
Hep sıcaktı ellerin
Hep kahrederdi uykuya yenilişim
Sen susardın söz sevdadan açılsa
Şiir kokardı yaktığın sigara
Düşler asardın dumanında yıldızlara
Sen susardın
Biterken kadehler
Gelmesen aklıma
Düşmese gölgen
Sen susunca küserdi mevsimler
Giderdin sessiz ve vedasız
Mevsimler de giderdi seninle
Kuşanıp renklerini
Gülüşüm düşerdi peşine
Sen susardın
Yağmur olur yağardım

AHMET GÖÇER