Bir yer vardı
Gidemediğim kadar uzak
Hissedebildiğim kadarıyla yakındı
Geceler tedirgin
Sabahlar mutsuz
Gündüzler ise umutsuz değildi
Eskide kalmış bir masaldı belki
Nenemin..
Kurttan büyük kurbağaları vardı
Anlatırdı gaz lambasının ışığı sönmeden
Sonra derin bir uykuya bırakırdım kendimi
Naftalin kokan yorgana sarılarak

Gazellerin çağıla döküldüğü bir yerdi
Baykuş karanlığında
Periler mağarasında kandiller yanardı
Babamın tütün kokan bir yanı vardı
Annemin yufkaya benzeyen tarafı
Ayva yaprağına tüneyen serçelerin
Tuhaf sıcaklığı
Çuval delen sıçanların tıkırtısı

İstanbul’a esir olmadan çok önceydi
Ademle Havva’nın
İlk ateşlerini yaktıkları bir yerdi
Kabil Habilin kanını henüz dökmemişti
Sam yeli esince
Beyazlara bürünen kırklar geçerdi
Durgun akan nehrin
Diğer tarafından
Ellerinde sönmeyen meşaleler

Hayat telaşının
Bana unutturduğu bir yerdi belkide
Yine de …
Yağmurun sesi çağırır beni
Kuruyan gazellerim
Islanmayı özlediğinde …

Bedirhan
İstanbul
12 kasım 2022