Hasretinle yandım, ben yıllar yılı
Deli gönlü, gelir diye, avuttum
Gelmezsin bilirim, sersem de halı
Kıymetimi bilir, diye avuttum

Sevdiği gözün de, tüttüğü için
Kendi de özlemi, tattığı için
Bırakıp ta beni, gittiği için
Belki pişman olur, diye avuttum

Artık konuşmuyor, şu dilim sustu
Başım da ayrılık, rüzgarı esti
Hani gitmişti ya, bir akşam üstü
Gelmeye yol bulur, diye avuttum

Sevda ile söyle, olur mu şaka
Yaptın yapacağın, sen baka baka
Ettığınden, çektiğinden, mutlaka
O da bir ders alır, diye avuttum

Hiç sevdin mi sende, denildiğinde
Kader karşısın da, eğildiğinde
Pişman olup dizler, döğüldüğünde
Aşkın izi kalır, diye avuttum

Rüzgarlardan bile, sakın nem kapma
Sadakat fikrinden, kızıpta, kopma
Büyük hata yaptı, sen bari yapma
Üzme beni n’olur, diye avuttum

Lüzumsuz bir kere, tutup sarmazsa
Sözünde aktinde, o yâr durmazsa
Gün olupta onu, tekrar görmezse
Bak kahrından ölür, diye avuttum

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ