1
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
410
Okunma
oynak kaldırım taşı akbaba bayram
lambada alev sanıyordu kendini
bir kaç gece öylece idare etti
sadece idare etti
manolyalı kaktüs ağacının kalabalık gölgesi
heyecanlanıp bulunca adresini
kolaylık olsun diye dal ucuna
kırlangıç karanlığında bir merasim bıraktı
anlaşılmıyor aşamıyordu bu derin uykuyu
salıncakta sallanıp aya atlayan
bütün boşlukların tadına varan biri olarak
yeni güne yeniden başlıyordum
içi boşalan neşenin koynunda
sabahı bulmak için ağzımıza harfler dizip
bir araya getirdiğimizde birbirimizi
dudaklarımda uyanan ilk sen oluyordun
bu bir aşkın lakayt bilmecesi
iki dümenli deniz seyri
Varış sabırsızlığı hiç sarılması olmayan
Ve uzaklardan gülümseyen yıldızların kalbi.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz