1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
601
Okunma
Gitmek için vakit çok erkendi,
Kalmaksa bir ölüm sebebiydi.
Kalbimdeki her bir başlangıç,
İçimde yeniden bölünme nedeniydi.
Oysa bölünmeye hacet kalmadan,
Katıksız kimliksiz sevmiştim ben seni.
Yüzyüze gibi ezbere yazmıştım,
Tanımadığım o gül çehreni...
Kusursuz bölünmüşlüğümü taşırken
sinemin yanında,
Aklıma gelen sebepsiz gülüşlerini kazıdım
kalbimin atışına...
Pek yamandır bana uzağın, sevda vakitlerinde,
Ve her yürek yangın taşımıyor şu koca alemde...
Sevda yalnız bir dumanın hatırasına esir düşüyor,
Sen nerede duruyorsun, ben nerede duruyor?
Demem o ki;
Ben güzeller güzeli gözlerine heba ederken dünyayı,
Sen ulaşamadın bana uzağımdaki kadın,
Gözlerimin hülyasında çok yetim kaldın.
Serpil Çavuşoğlu & Yunus Yaşar
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.