Ne ayrılıklar yaşadım
ömrümce.
teselli etti ,ilahi emir
gönlüme.
kuşlar gördüm gönlü,kanadı kırık
her zaman kaldı içimde ukde.....


Hicranın ağrısı vurdu
nasıl da şakaklarıma.
gözlerim nasıl büyür ,
şimşek çakar, başlar ağlamaya....


Arz çekilir altından ayaklarımın.
başıma çöker gökyüzü
gönlüm olmuş mayın..
derinlerden durmadan çalınır
yayı içli kemanın
şarkıların hüzzamı incinir
gönül yaramın......


Artık ne yapsak boş ,teselliler
faydasız.
karanlıklar çeker bizi yan yanayken
gelmez bir araya yakamız.
nereye gitsek en kötüsü marazlı
alışkanlık yanımız .
ne yana baksak hasret dolu
akşamlarda ağlarız.....


Dolaşır ayaklarım nasılda
birbirine .
ellerimi koyacak yer bulamam
bakarım uzaktan halime.
böyle durup sende kaybolmak
varsa olay mahallinde .
kalbinde mezar kaz ayrılığın akabinde ...

Meryem Karapınar