Boş bir sayfadır bütün bebekler
sonra alır onun üzerine yazıp çizer büyükler
yeniden bomboş bir zihinle yaşayabilmek
tüm istediğim
karalamaların hepsini silebilmek...

Tertemiz kalplerini ise bulamasınlar
pırıl pırıl ruhlarına ambargo uygulamasınlar
küçücük saf beyinleriyle oynamasınlar
tek dileğim
yeniden arınarak temizlenebilmek...

Yüzlerce hayatın bedbaht öyküsünü
anneler babalar nineler dedeler örüntüsünü
onlarca travmanın mahfeden görüntüsünü
tek umudum
hafızalardan sonsuza dek yok edebilmek...

Yalnızlık korkusuyla sarıldığımız boa yılanlarını
dost gibi gözüken çıyanları
önce sever görünüp cayanları
tek temennim
uzay boşluğuna ebediyen gönderebilmek...

Kendi dertlerini damarımıza zerkedenleri
gizliden gizliye düşmanlık güdenleri
yalan iftira gıybet eziyet edenleri
ihtiyacım bir an önce
zihnimden tamamen azat edebilmek...

O kirler ruhumuzdan akıp gitsinler artık
bize ait olmayan dertler sahiplerine geri dönsünler artık
kirletilen sayfalar temizlensinler artık
tek beklentim
gerçekten ve daima hiç bir şey düşünememek...

Kaç hayat yaşadım sayamıyorum
kaç başrol oyuncusunun dublörüydüm bilmiyorum
nerelere savruldum kimlerce hırpalandım anlamıyorum
tek emelim
sonunda kendi merkezime dönebilmek...


Gülhan Çeliktaş