1
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
531
Okunma
yokuşu çıkınca yoruldum
soluklanmak için bir taşa oturdum
sarı saman somurtarak gülüyor
karıncalar ilerliyor
içimde kimsecikler yok
akşamların yavaşladığı
eski dalgalarla süslü yosunlar oyalanıyor
ağzını açtığında
fısıltıları durdurup çoğaltıyoruz içimizdeki sevgiyi
bulutlar dönüp dönüp hatırlamaz oluyor
daha sıramız gelmedi bekle
bekle diyorum kekeliyor kiremit
mavi çatıların ıslanan dudağında
mutluluk ağacına asılı meyveler bile sensiz
su sırılsıklam sarhoş bu akşam
sabırsızlanıp bekliyorum heyecanla
yanaklarıma bırakacağın ıslaklığı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz