Safran sarısıdır belki de aşk.
Alabildiğine saf olduğuna ne şüphe?
Maviden hareler
Asılı kaldığım elbise dolabında
Ucu yırtık gömleğin esef yüklü sesi
Bense Efesiyim aşkın
Bazen eflatun bazen yeşeren ela gözlerimden
Sicim gibi akan yaşlara kendimi astığım
Her halükarda güvelerin bedenimi yediği
Belki de en sevdiğimdi kürk yakalı mantom
Ölümsüzlüğe nazire eden tüm giysiler.

Kat çıkıyorum sandık odama
Sandukamda saklı sırlarım bense gergin bir ip gibi
Gaipten gelen coşkuma eşlik eden kalemim ve kaçık çorabım
Aklıma mukayyet olmanın meali
Varsın delik olsun su dolu vazonun dibi
Her gün kendimi koyduğum bir su birikintisi
Hem insan hem çiçek olmanın vasfıyla
Kök verdiğim yalnızlığım ve mimikleri sözcüklerimin
Minyatür bir heykel misali apışıp kaldığım
Takdire şayandır sabrım
Bunca insan izleği gel gör ki
Ben sadece gölgemle kavgalıyım

Ve bir adım ötesi
Adımda saklı çiçeğin delici dikenleri
Belki de delici gözleri hüznün
Hem bandığım
Hem dünümü andığım
Mutlak bir piyes adına mutluluk denen
Muktedir olansa sadece Rabbim
Mum gibi eridiğim
Manen zengin ve heybetli bir insan
Yeri geldi mi denk düştüğüm tek zerrem
Zerre de kuşkum yok içimdeki servetten

Gel gör ki seve seve tüketildiğim
Bir t-tablosu hesabını yaptığım ihraç ettiğim
Duygular ve imha ettiğim
İthal edense ruhum
Dünden çaldığım mevsim ve notalar
Nefsimi öldürmenin güncesi
Bazen irademi zorlayıp uçabildiğim şu evrende
Kollarım kanat
Kanadığım kadar kâinatta saklı hakikat
Aşkın ibresi
Yalnızlığın türbesi
Afaki coşkum ve mutluluğun karesi
Kolaçan ettiğim önüm arkam
Sağım solum ve işte sobelendiğim
Gecenin dürtüsü ve güdüsü

Cebelleştiğim isyankâr insanlar
Metruk hanelerden gelen sesleri
İmha edemediğim kötülük ve zulüm ve çocukların yanık sesi
Kıran kırana bir dünya
Cihadın çağrısı
Aşka meylettiğim bir ömrü rutin bilip
Öykündüğüm güzelliklerin ve sevginin bilfiil coşkusu
Yoksa ayakta kalır mıydım bir ömür?